Designteka

Czy przedmioty mogą pamiętać? A jeśli tak – czyją historię opowiadają: tę prywatną czy tę, którą narzuca historia? Spektakl „Martwe natury” Elsy Revcolevschi jest intymną, sceniczną medytacją nad pamięcią zapisaną w rzeczach, rodzinnych pamiątkach i miejscach. Premiera 27 marca na Nowej Scenie Narodowego Starego Teatru.

Spektakl jest osobistą podróżą do korzeni własnej rodziny, to opowieść utkana ze wspomnień i przedmiotów zbieranych przez pokolenia. Revcolevschi pyta, jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo? W spektaklu pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym co odgórnie narzucane, tym co nie wypada i tym co politycznie poprawne.

Inspiracją do scenicznej opowieści są m.in. pisma Racheli Auerbach i Imre Kertésza – autorów, którzy pokazują, że pamięć nie jest czymś trwałym, lecz przestrzenią, w której nieustannie spotykają się rzeczy, ludzie i historie.

Przestrzen łódzkiego Grand Hotelu, który reżyserka odwiedziła podczas swojej wizyty studyjnej, stała się inspiracją do napisania historii. Hotel, który był przez lata tłem różnych narracji, miejscem, które przed wojną uosabiało ostentacyjny luksus, a podczas okupacji zostało zarekwirowane i odwiedzane przez nazistowskich dygnitarzy. Po wojnie, wedle niektórych świadków, Grand Hotel stał się kabaretem, dostarczając bywalcom niejednoznacznych przyjemności, aż do chwili, gdy jego urok odkrył przemysł kinowy. Od obrazów Davida Lyncha po “Zimną wojnę”, każdy film nadawał mu nową tożsamość. Był świadkiem zmieniających się reżimów, przesiąkł opowieściami i spojrzeniami. Wciąż poddawał się kolejnym przeobrażeniom.

Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julien Gosslin.

PRAPREMIERA: 27 marca 2026 roku, Nowa Scena Narodowego Starego Teatru im. H. Modrzejewskiej w Krakowie

obsada:

Bogumiła Bajor, Lidia Duda, Natalia Kaja Chmielewska, Karolina Staniec

twórczynie i twórcy:

Elsa Revcolevschi – scenariusz i reżyseria

Louison Ryser – dramaturgia

Salomé Vandendriessche – scenografia i kostiumy

Aleksandra Rudnicka, Monika Lichowska-Płonka, Jakub Płonka – tłumaczenie prób

Łukasz Musiał – przekład scenariusza

Monika Stolarska – reżyseria świateł

Julek Płoski – muzyka

Łukasz Zaleski – asystent reżyserki

Grzegorz Hojdys – asystent scenografa

Krzysztof Sokołowski – inspicjent

 

Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza. Elsa Revcolevschi otrzymała wsparcie finansowe w ramach francuskiego programu Jeune Theatrenational.

Patronami medialnymi spektaklu są: Mint Magazine, Radio Kraków, Radio Kraków Kultura, WPROST

Współpraca pr: OKK! PR